Een nieuw buurmeisje

Een nieuw buurmeisje

Een berichtje van de buurvrouw: ‘mag ik ook wel bij jou onder controle, of doe je dat liever niet?’. Natuurlijk is ze welkom in de praktijk, hoe luxe is dat, lopend naar een bevalling gaan en als eerste een nieuw buurmeisje  begroeten?! Tuurlijk!

Ook voor de controles was het natuurlijk super gemakkelijk, even een paar deuren verderop te gaan. En gezellig natuurlijk, zo leer je je buren nog beter kennen. Omgekeerd was de drempel ook laag, ‘even overleggen met de buuf’, en dat mag voor iedereen gelden, whatsapp maakt dat ook gemakkelijk!

Klein maar fijn

Zo nuchter als we beiden zijn, keken we hoe haar buikje groeide en beiden vonden we het wel klein. Even met de echo op de bank om wat metingen te doen: m’n buurmeisje was klein maar fijn, onderaan de curve, maar wel groot genoeg. Toch waren we er niet helemaal gerust op, echo’s zijn ook niet zo accuraat als we zouden willen, maarja, iets beters is er nu eenmaal niet. Goed in de gaten houden dan maar, gelukkig aan kindsbewegingen géén gebrek!

Het zekere voor het onzekere

Tijdens de laatste controle aan huis kwam er dan toch een reden om eens een hartfilmpje te maken. M’n nieuwe buurmeisje had een snelle hartslag en hoewel het niet verontrustend leek, vond ik het toch wel fijn dat er even een extra check gedaan zou worden. Het hartfilmpje was mooi en uit de echo kwamen dezelfde metingen: klein maar fijn. Bij de echo viel wel op dat ze nog maar weinig vruchtwater over had. Tsja, wat moet je daar van vinden? Het kán een teken zijn dat de placenta minder goed is gaan werken, maar het kan ook gewoon toeval zijn.

Voor de zekerheid is besloten dat de kleine maar moest komen en dat bleek een wijs besluit. Tijdens de eerste lichte weeën liet m’n buurmeisje al aan het hartfilmpje zien dat ze moeite had met die belasting. Als je dan zwaardere weeën gaat afwachten, dan kun je op je klompen aanvoelen dat ze dat niet gaat trekken, dus gingen we rustig naar de operatiekamer voor een keizersnede. Spannend, maar wel helemaal oké!

Een nieuw buurmeisje

Een nieuw buurmeisjeEn daar was ze dan eindelijk, na maanden van geduld en waakzame ogen: m’n nieuwe buurmeisje Vajèn! Kleiner dan met de echo geschat, maar lekker pittig, dat belooft wat! Een mooi minimensje van 2365 gram, met alles erop en eraan gewoon perfect!

Trust your instincts!

We hadden alle drie het gevoel dat ze klein was, misschien wel te klein, ookal leek de echo iets anders te zeggen. En gelukkig waren we alle drie zo nuchter om niet in de stress te schieten, maar wel goed op te letten. Complimenten aan mijn buurtjes! Een goeie samenwerking, ook met het Wilhelmina Ziekenhuis in Assen, Top!